نمایش 6 از 15 پست جدید از July 2009. نمایش پست های قدیمی تر
نمایش 6 از 15 پست جدید از July 2009. نمایش پست های قدیمی تر

شمال، آمل، ساحل زیبای محمود آباد، تصاویر هنری Caspian Sea

تصاویری از ساحل زیبای محمود آباد (دریای خزر)


تصاویر مربوط به ساحل زیبای محمود آباد (حاشیه دریای خزر)
تصاویر مربوط به ساحل زیبای محمود آباد (حاشیه دریای خزر)
تصاویر مربوط به ساحل زیبای محمود آباد (حاشیه دریای خزر)
ساحل زیبا و دریای طوفانی (محمود آباد، خزر)
عکسها مربوط به ساحل زیبای محمود آباد (حاشیه دریای خزر)
تصاویر مربوط به ساحل زیبای محمود آباد (حاشیه دریای خزر)
تصاویر مربوط به ساحل زیبای محمود آباد (حاشیه دریای خزر) ویلاهای دیدنی و زیبا
تصاویر مربوط به ساحل زیبای محمود آباد (حاشیه دریای خزر) اردک ها در حال شکار میگوها از داخل آب
تصاویر مربوط به ساحل زیبای محمود آباد (حاشیه دریای خزر)


دو روز مانده به عید فطر فرصتی شد که دوباره گرمای شدید شهر قم را ترک کنیم و همراه با گروه ورزشی کوهنوردی (تفریحی) استان قم، عازم سفر شمال شویم و مدتی از منطقه کویری قم دلکنده و به سواحل زیبا و سرسبز شمال کشور (دریای خزر) (دریای کاسپین) رهسپار شویم. بخشی از عکس های هنری این سفر را ارائه میکنم و عکس های یادگاری دوستان را طبق قرار ایمیل خواهم کرد. شهرستان محمودآباد در جنوب دریای خزر ، به عنوان یک شهر ساحلی و در دشت واقع شده است و فاصله آن تا سلسله جبال البرز حدود 46 کیلومتر است و زمینهای آن تقریباً مسطح و شیب آن بین 1% تا 5% است.
محمودآباد ، در عرض جغرافیایی 36 درجه و 38 دقیقه و طول جغرافیایی 52 درجه و 16 دقیقه میباشد و ارتفاع آن از سطح دریا 20- متر میباشد. طول ساحل شهرستان ، حدود 30 کیلومتر است. این شهرستان از شمال به دریای خزر ، از جنوب به شهرستان آمل ، از غرب به شهرستان نور و از شرق به شهرستان بابلسر محدود شده است. با تهران از طریق جاده هراز 218 کیلومتر و با مرکز استان ،ساری 88 کیلومتر فاصله دارد. همچنین این شهرستان دارای دو بخش میباشد که شامل پنج دهستان متشکل از 91 آبادی مسکونی است. محمودآباد حدود یک بیست وهفتم از مساحت ایران را داراست و میزان رطوبت هوا بین 65% الی 75% در نوسان است و جمعیت این شهرستان حدود 100000هزار نفر میباشد.
در ویکیپدیا دانشنامه آزاد در مورد شمال ایران چنین میخوانیم: شمال ایران یا بطور کوتاه شُمال اصطلاحی است جغرافیایی که‌ به‌ سرزمینی ‌نسبتاً کم‌وسعت اما سرسبز و حاصلخیز در جنوب دریای مازندران و شمال رشته‌کوه البرز گفته‌ می‌شود و شامل استان‌های گیلان و مازندران و بخشی از استان گلستان است. راه‌ های اصلی ورود به شمال جاده‌های هراز، چالوس، فیروزکوه، قزوین-رشت، گردنه حیران و جاده مشهد-گرگان هستند. دریای کاسپین: این نام در بسیاری از زبان‌های جهان برای اشاره به این دریاچه به کار می‌رود. کاسپین خود از نام قوم آریایی کاسپی (یا کاسّی). گرفته شده‌است که ابتدا در کرانه‌های غربی تا جنوب غربی آن ساکن بوده‌اند و به تدریج تا کرانه‌های جنوبی آمدند. پژوهش های جدیدی که درباره‌ی ژنتیک مردمان ساکن جنوب این دریا شده، گواهی بر این ادعاست که مردمان گیلک‌زبان (که جوامع مردم‌شناسی در جهان ایشان را در انگلیسی به نام کاسپین می‌شناسند) از نوادگان مردمی هستند که از غرب این دریا آمده اند.

Geological history
Like the Black Sea, the Caspian Sea is a remnant of the ancient Paratethys Sea. The Caspian Sea became landlocked about 5.5 million years ago due to tectonic uplift and a fall in sea level. During warm and dry climatic periods, the landlocked sea has all but dried up, depositing evaporitic sediments like halite that have become covered by wind-blown deposits and were sealed off as an evaporite sink, when cool, wet climates refilled the basin. Due to the current inflow of fresh water, the Caspian Sea is a fresh-water lake in its northern portions. It is more saline on the Iranian shore, where the catchment basin contributes little flow. Currently, the mean salinity of the Caspian is one third that of the Earth's oceans. The Garabogazköl embayment, which dried up when water flow from the main body of the Caspian was blocked in the 1980s but has since been restored, routinely exceeds oceanic salinity by a factor of 10.

Geography
The Caspian Sea is the largest inland body of water in the world and accounts for 40 to 44 percent of the total lacustrine (lake) waters of the world. The coastlines of the Caspian are shared by Azerbaijan, Iran, Kazakhstan, Russia, and Turkmenistan. The Caspian is divided into three distinct physical regions: Northern, Middle, and Southern Caspian. The North-Middle boundary is the Mangyshlak threshold, which runs through Chechen Island and Cape Tiub-Karagan. The Middle-South boundary is the Apsheron threshold, a sill of tectonic origin  that runs through Zhiloi Island and Cape Kuuli. The Garabogazköl bay is the saline eastern inlet of the Caspian, which is part of Turkmenistan and at times has been a lake in its own right due to the isthmus which cuts it off from the Caspian.
Divisions between the three regions are dramatic. The Northern Caspian only includes the Caspian shelf, and is characterized as very shallow; it accounts for less than one percent of the total water volume with an average depth of only five to six meters. The sea noticeably drops off towards the Middle Caspian, where the average depth is 190 meters. The Southern Caspian is the deepest, with a depth that reaches over 1,000 meters. The Middle and Southern Caspian account for 33 percent and 66 percent of the total water volume, respectively. The northern portion of the Caspian Sea typically freezes in the winter, and in the coldest winters, ice will form in the south.
Over 130 rivers provide inflow to the Caspian, with the Volga River being the largest. The Caspian also has several small islands; they are primarily located in the North and have a collective land area of roughly 2,000 sq. km. Adjacent to the North Caspian is the Caspian Depression, a low-lying region 27 meters below sea level. The Central Asian steppes stretch across the northeast coast, while the Caucasus mountains hug the Western shore. The biomes to both the north and east are characterized by cold, continental deserts. Conversely, the climate to the southwest and south are generally warm with uneven elevation due to a mix of highlands and mountain ranges; the drastic changes in climate alongside the Caspian have led to a great deal of biodiversity in the region... Wikipedia

www.caspianenvironment.com
The Caspian Sea is the biggest enclosed body of water on Earth, having an even larger area than that of the American Great Lakes or that of Lake Victoria in East Africa. It is situated where the South-Eastern Europe meets the Asian continent, between latitudes 47.07’N and 36.33N and longitudes 45.43 E and 54.20E. It is approximately 1,030 km long and its width ranges from 435 km to a minimum of 196 km. It has no connection to the world’s oceans and its surface level at the moment is around –26.5 m below MSL. At this level, its total coastline is some 7,000 km in length and its surface area is 386,400 km2. The water volume of the lake is about 78,700 km3.
The water of the Caspian Sea is slightly saline; if we compare the Caspian water with oceanic water, it contains 3 times less salt.
So, why is the Caspian water saline? The Caspian Sea is a remnant of the ancient ocean, named Tethis, or more exactly of its Paratethis bay. About 50 – 60 million years ago the Tetis ocean connected the Atlantic and the Pacific Oceans. However, due to gradual shift of continental platforms it lost its connection with the Pacific ocean and later on with the Atlantic Ocean. As a result, the water body became isolated from the world ocean. Therefore, the salinity of the Caspian Sea can be attributed to its origin from an ancient ocean.
Why is the water of the Caspian Sea 3 times less salty than the waters of the world ocean? During hot and dry climatic periods the low precipitation quantity caused the Paratethis to dry up and divide into separate water bodies. It is due to these conditions of reduced water and isolation that the water in the Paratethis became slightly saline. During cool and wet climatic periods, great levels of precipitations caused the water bodies at the Paratethis to over flow and again connect the many water bodies, thus becoming less saline. The melting of ice fields was another cause for the reduction of salinity within the Paratethis waters as the ice diluted the salt contents. 
The Caspian can be considered as divided into three parts, the northern, middle and southern parts. The border between the northern and middle parts runs along the edge of the North Caspian shelf (the Mangyshlak threshold), between Chechen Island (near the Terrace River mouth) and Cape Tiub-Karagan (at Fort Shevchenko). The border between the middle and southern parts runs from the Apsheron threshold connecting Zhiloi Island in the west to Cape Kuuli in the east (north of Turkmenbashi). 
The northern part covers about 25% of the total surface area, while the middle and southern parts cover around 37% each. However, the water volume in the northern part accounts for a mere 0.5%, while the volume in the middle part make up 33.9%, and in the southern part 65.6% of Caspian waters. These volumes are a reflection of the bathymetry of the Caspian. The northern part is very shallow, with average depths of less than 5m. In the middle part, the main feature is the Derbent Depression with depths of over 500m. The southern part includes the South Caspian Depression with its deepest point being 1025m below the surface

Photographer: Mostafa Meraji
عکاس: مصطفی معراجی

ارسال به: Balatarin :: Donbaleh :: Mohandes :: Cloob :: Oyax :: Delicious :: Stumbleupon :: Friendfeed :: Twitter :: Facebook :: Greader :: Addthis to other :: Subscribe to Feed

تصاویر مشهد قالی یا اردهال Shia Muslim Pictures, Shiite Photos

تصاویری از مشهد اردهال (معماری ایرانی اسلامی، آینه کاری)
Shia Muslim Pictures, Shiite Faith (Religion) IRAN PHOTOS
امامزاده مشهد اردهال، عکس: مصطفی معراجی

اماکن مذهبی و بناهای مقدس شیعیان ایران، امامزاده مشهد اردهال
معماری ایرانی اسلامی. بناهای مذهبی و مقدس مسلمانان شیعه ایران
آینه کاری و معماری اسلامی ایرانی
عکس از آینه کاری و معماری ایرانی اسلامی
تصویر از آینه کاری داخل امامزاده مشهد اردهال
آینه کاری ایرانی، بناهای مذهبی
آینه کاری ایرانی اسلامی، بناهای مذهبی و مقدس شیعه، ایران

کوتاه درباره مشهد اردهال (قالی) از ویکی پدیا

در روایت تاریخ می‏گویند: مردم فین کاشان در سال ۱۱۳ هجری قاصدی را به نام عامر بن ناصر فینی به مدینه نزد امام محمد باقر فرستاده بودند و از او درخواست پیشوایی راداشتند.امام فرزند خود سلطانعلی برادر امام جعفر صادق را رهسپار ایران و شهر کاشان کرد.امامزاده به کاشان رسید و در محله فین بزرگ ساکن شد و تابستانهابه دلیل گرمی هوا به منطقه اردهال می‌رفت.چند سالی اوضاع بدین صورت بود تا اینکه امامزاده سلطانعل‍ی از نفوذ زیادی در بین مردم برخوردار گشت و این باعث ترس حاکم اردهال که زرین کفش بارکرسفی نام داشت شد. وی سپاهی را برای قتل حضـرت سلطان علی به منطقـه میفرستد و آن حضرت سرانجام در یک جنگ نابرابر که ۱۳ روز طول کشید، همراه یارانش در منطقه ییلاقی اردهال به شهادت می‏رسد.
مردم فین پس از شنیدن خبر سراسیمه به طرف اردهال حرکت می‏کنند، ولی زمانی می‌رسند که حضرت به شهادت رسیده‌است، آنها حضرت را در قالی می‌پیچند و در نهر آبی که در آن نزدیکی است، شستشو می‌دهند و دفن می‏کنند. از آن زمان تاکنون همه ساله در دومین جمعه مهر ماه و با حضور هزاران نفر از مردم فین و کاشان آیین سنتی مذهبی قالیشویان برگزار می‏شود.
چوبهایی که افراد در دومی جمعه مهر ماه هر سال به دست می‌گیرند دو روایت دارد. اول اینکه برای شستن قالیها در مشهد اردهال به کار می‌رود و دوم اینکه افراد آنها را به نشانه خونخواهی به دست می‌گیرند.
Whereas, the others are known as the Qomi and Sardari courtyards. Within the mausoleum and the Safa porch are plaster epigraphs in the 'nastaliq' script and beautiful paintings. Its golden colored dome is of the Saljuqi and Safavid periods, and is covered with beautifully colored tiles. To the south of the mausoleum is a historical bath a relic of the Safavid era

ارسال به: Balatarin :: Donbaleh :: Mohandes :: Cloob :: Oyax :: Delicious :: Stumbleupon :: Friendfeed :: Twitter :: Facebook :: Greader :: Addthis to other :: Subscribe to Feed

عکس های حمام فین کاشان Iran, Kashan

عکس هایی از حمام و باغ فین در شهر کاشان
Bagh-e Fin which is a highlight of Kashan is located a few kilometers southwest of Kashan, in the small village of Fin. This is one of the most famous gardens of Iran. This garden is also known as Baghe-e Shah, the King's Garden, creating the contrast between the kavir (salt desert) and the greenery of the oasis below the adjoining Karkass mountain
This beautiful garden with its pool and orchards was designed for Shah Abbas I as a classical Persian vision of paradise. The original Safavid buildings have been substantially replaced and rebuilt by Ghajar dynasty although the layout of trees and marble basins is close to the original. Other kings such as Shah Soleiman, Shah Tahmasb, Karim Khan Zand, and Fath Ali Shah all contributed to the repair of this premises
This garden has remained for centuries due to the capacity of water it gains from the Soleimaniyeh spring in the garden, which was providing a major part of Kashan's water
This gorgeous garden with remains of its two story palace is a pleasant spot to relax in the shade after a long day trip. The other structures of this garden are chambers for the elite, the museum on the western side of the premises, the large and small bath, and the library in the eastern side of the garden
حمام فین در باغ فین کاشان است. این حمام قدیمی به خاطرقتل میرزا تقی‌خان امیرکبیر صدراعظم ناصرالدین شاه قاجار در ۲۰ دی ۱۲۳۰ هجری خورشیدی مشهور است.
درقسمت جنوبی باغ فین دو حمام وجود دارد که به حمام کوچک و بزرگ معروف است، حمام کوچک از آثار دوره صفویه و همراه با بنای اولیه باغ فین ساخته شده‌است. حمام بزرگ در دوران قاجاریه به وسیله فتحعلی شاه ساخته شده‌است.
حمام بزرگ مخصوص امرا و حمام کوچک اختصاص به استفاده خدام داشته‌است. در هریک از حمام‌ها قسمتهایی شامل ورودی، گرمخانه، آبنما، خزینه، محل نظافت و سربینه (رختکن) به چشم می‌خورد. کانالهایی جهت تعویض آب خزینه‌ها و حوضچه‌ها در کف حمام‌ها وجود دارد. دیوار حمام‌ها با عایق رطوبتی مخصوص - ماسه، آهک یا ساروج - پوشانده شده‌است. این حمام دارای دالان‌ها و راهروهای زیادی است و معماری زیبایی دارد.منبع برای متن فارسی: ویکی پدیا
معماری زیبای سقف، ترکیبی از گچبری و کاشی کاری ایرانی، مکان، حمام فین کاشان
باغ و حمام فین در شهر کاشان، معماری ایرانی
معماری ایرانی سنتی، باغ و حمام فین شهر کاشان. ایران Kashan, Fin
باغ و حمام فین در شهر کاشان

محل شهادت میرزا تقی خان امیرکبیر در حمام فین کاشان

معماری ایرانی اسلامی. سنتی. حمام فین در شهر کاشان. عکس: مصطفی معراجی

معماری ایرانی. حمام فین در شهر کاشان

ایران. کاشان. باغ و حمام فین. معماری ایرانی

فتوبلاگ عکس مصطفی معراجی. حمام و باغ فین کاشان. تصاویری از سراسر ایران

ارسال به: Balatarin :: Donbaleh :: Mohandes :: Cloob :: Oyax :: Delicious :: Stumbleupon :: Friendfeed :: Twitter :: Facebook :: Greader :: Addthis to other :: Subscribe to Feed

تصاویر روستای تاریخی ابیانه. ایران Abyaneh Pictures, Iran

تصاویری از ابیانه هویتی مانگار
وقتی در حال قدم زدن در کوچه پس کوچه های این محل قدیمی هستی، گوئی در قعر تاریخ قدم میزنی ایرانیانی با لباس های قدیمی و محلی ایران میبینی که انگار هیچ ربطی به مدرنیته و حال ندارند. انگار حال و هوای فرهنگ و تمدن غربی به این محل سرایت نکرده است. زنان و مردان با لباس های سنتی، بدون اینکه کوچکترین توجهی به ما داشته باشند، به کار خود و زندگی روزمره خود ادامه میدهند.
در دانشنامه ویکیپدیا به زبان فارسی میخوانیم: ابیانه روستایی در ۴۰ کیلومتری شمال غربی نطنز، در دامنه کوه کرکس است. این روستا به اعتبار معماری بومی و بناهای تاریخی پرتنوعش از روستاهای استثنایی ایران است. ابیانه نقطه‌‏ای خوش منظره و خوش آب و هوا و دارای موقعیت طبیعی مساعدی است. در دورهٔ صفویه هنگامی که شاهان صفوی برای ییلاق به نطنز می‏رفتند بسیاری از نزدیکان آنها و درباریان ترجیح می‏دادند در ابیانه اقامت کنند. شمار خانه ‏های ابیانه در سرشماری سال ۱۳۶۱ برابر با ۵۰۰ واحد برآورد شده؛ این خانه‏ ها تماماً بر روی دامنه پرشیبی در شمال رودخانه برزرود بنا شده است به صورتی که پشت بام مسطح خانه‏ های پایین دست، حیاط خانه‏ های بالادست را به وجود آورده است و هیچ دیواری هم آنها را محصور نمی‏سازد. در نتیجه، ابیانه در وهلهٔ اول روستایی چند طبقه به نظر می‏آید که در بعضی موارد تا چهار طبقهٔ آن را می‏ توان مشاهده کرد. اتاقهای ابیانه به پنجره‏های چوبی ارسی مانند مجهزند و اغلب دارای ایوانها و طارمیهای چوبی پیش آمدهٔ مشرف بر کوچه ‏های تنگ و تاریک‏اند که خود به صورت مناظر جالبی درآمده‏اند. نمای خارجی دیوارهای خانه‏ های ابیانه با خاک سرخی که معدن آن در مجاورت روستاست پوشیده شده است. از آنجا که در دامنه ‏های شیبدار ابیانه فضای کافی برای ساختن خانه‏ های موردنیاز وجود ندارد در این روستا چنین رسم شده است که هر خانواده انبار غار مانندی در تپه‏های یک کیلومتری روستا، در کنار جاده و نرسیده به ابیانه ایجاد نماید. این غارها که در دل تپه‏ ها حفر شده‏اند و از بیرون تنها درهای کوتاه و محقر آن نمودار است برای نگهداری دامها و نیز آذوقهٔ زمستانی و اشیای غیرضروری مورد استفاده قرار می‏گیرد.زندگی مردم ابیانه کشاورزی و باغداری و دامداری است که با روشهای سنتی اداره می‏شود. بیشتر زنان در امور اقتصادی با مردان همکاری دارند. ابیانه دارای هفت رشته قنات است که برای آبیاری مزارع و باغات مورد استفاده قرار می‏گیرد. گندم، جو، سیب‏ زمینی و انواع میوه به خصوص سیب، آلو، گلابی، زردآلو، بادام و گردو در ابیانه به دست می‏آید.در سالهای اخیر قالی‏بافی در ابیانه رواج پیدا کرده و نزدیک به ۳۰ کارگاه قالی‏بافی در آنجا دایر شده است. در گذشته گیوه ‏بافی از جمله مشغله‏ های پردرآمد زنهای ابیانه بوده است که امروزه تا حدی متروک شده است.مردم ابیانه به سبب کوهستانی بودن منطقه و دور بودن محل آنها از مراکز پر جمعیت و راههای ارتباطی، قرنها در انزوا زیسته و در نتیجه بسیاری از آداب و رسوم قومی و سنتی و از جمله زبان و لهجهٔ قدیم خود را حفظ کرده ‏اند. زبان مردم ابیانه فارسی با لهجهٔ خاص ابیانه ‏ای است که با لهجه‏ های متداول در جاهای دیگر تفاوت اساسی دارد. لباس سنتی آنها، هنوز هم میان آنها رواج دارد و در حفظ آن تاکید و تعصب از خود نشان می‏دهند، در مردان شلوار گشاد و درازی از پارچهٔ سیاه(شبيه شلوارمردان بختياري) و در زنها پیراهن بلندی از پارچه‏ های گلدار و رنگارنگ است. علاوه بر این، زنهای ابیانه معمولاً چارقدهای سفیدرنگی بر سر دارند.
Abyaneh is a beautiful historic village at the foot of Karkass mountain 70 km to the southeast of Kashan and 40 km to Natanz. This is a village of living traditions,architectural styles (all in red clay), and probably the most interesting example of human adaptation to nature, wherein one can transcend thboundaries of time and space and experience the ancient civilization and culture of Iran. The village is compact, with narrow and sloped lanes, and houses located on the slope as if placed on a stairway. Here, the roofs of some houses are used to serve as the courtyard for other houses higher up on the slope. The language spoken by the literate people of Abyaneh is Parthian Pahlavi. They are deeply committed to honoring their traditions. No matter how well-educated a person from Abyaneh might be, he or she puts on the traditional Abyaneh costume on coming back to the village from anywhere in Iran. The women's traditional costume consisting of a scarf with floral motifs and pleated pants, is particularly attractive. The Abyaneh woman is unseparably attached to her wedding gown inherited from her mother, and is expected to pass it on to her daughter. It bears Such an intrinsic value for her that she wouldn't sell it at any price
There are a good number of old houses in Abyaneh, among them the homes of Gholam Nader Shah and Nayeb Hossein Kashi. In addition to the Zoroastrian fire- temple (from the Sassanian period) in the village, there are three castles, a pilgrimage site, three mosques named Hajatgah, Porzaleh, and Jam'e, all worth a careful visit. Altogether there are eight mosques in the village.The Hajatgah mosque, built next to a rock, dates from the early Safavid period, according to an inscription on top of its door. Inside the mosque there is a beautiful nocturnal prayer hall with wooden capital pillars.Porzaleh mosque, built during the Ilkhanid reign in the oldest part of the village, has a very vast nocturnal prayer hall. The ornamentation used here look very much like those of the tomb of Bayazid of Bastam, the great Persian mystic.The Jam'e Mosque of Abyaneh dates back to the eleventh century. There are a number of inscriptions and a manbar (pulpit) in the mosque. The interesting thing is that the pulpit has many features similar to the architectural elements and column heads seen in Persepolis
تصویری از زن ابیانه ای، عکس از موزه مردمشناسی روستای ابیانه
عکس از مرد ابیانه ای، با لباس های سنتی ایرانی. تصویر: موزه مردم شناسی ابیانه
پنجره های قدیمی یک خانه قدیمی در شهر ابیانه
زیر گذری قدیمی، شهر ابیانه. ایران
خانه های درست شده در ابیانه از خاک سرخ (خاک منطقه) عکس: مصطفی معراجی
معماری سنتی ایرانی. ابیانه، ایران
خانه های قدیمی ساخته شده از خاک سرخ، منازل قدیمی در ابیانه
ابیانه، به قدمت تاریخ
ابیانه Abyaneh, Iran
عکس از ابیانه، مصطفی معراجی
فتوبلاگ ایران از نگاه دوربین عکاسی. عکسهای مصطفی معراجی

ارسال به: Balatarin :: Donbaleh :: Mohandes :: Cloob :: Oyax :: Delicious :: Stumbleupon :: Friendfeed :: Twitter :: Facebook :: Greader :: Addthis to other :: Subscribe to Feed

عکس های ارگ کریم خان زند در شیراز. ایران Iran, Shiraz Photos

تصاویری از ارگ کریمخان در شیراز (ایران از نگاه دوربین عکاسی)
شیراز، شهر خاطره ها، شهری به قدمت ایران. از راه پیمایی برای عکاسی در این شهر خسته نمیشوم. زیبایی ها و بناهای تاریخی و کوچه پس کوچه های قدیمی این شهر، آنقدر مرا جذب خود کرده که همه جور فکری دارم، به جز خستگی و درماندگی. به راستی جاذبه های تاریخی و معماری این شهر را در یک گزارش ده عکسی نمیتوان معرفی کرد. اما سعی میکنم در گزارش های طبقه بندی شده تصویری، به معرفی برخی اماکن تاریخی این شهر بپردازم.ارگ کریمخانی، در قسمت مرکزی شهر تاریخی شیراز قرار گرفته که قبلا محل زندگی شخص کریمخان و خانواده وی بوده. در زمان پهلوی از این ارگ بسیار تاریخی و زیبا، به عنوان زندان استفاده شده که همین امر آسیب های جدی را به آن وارد ساخته است.در ادامه به عکس هایی از این ارگ تاریخی و زیبا و قبل از آن به توضیحاتی به زبان فارسی و انگلیسی از سایت دانشنامه ویکیپدیا توجه فرمایید. با تشکر
ساخت ارگ بین سالهای ۱۷۶۶ و ۱۷۶۷ میلادی انجام شد و کریمخان بهترین معماران زمان خود را جهت ساخت آن بکار گرفت. او همچنین بهترین مصالح را از داخل و خارج کشور تهیه نمود و ساخت بنا را بسرعت پایان برد. این بنا در دوره زندیه به‌عنوان محل استقرار حکومت و در دوره قاجاریه به‌عنوان محل زندگی فرمانداران محلی استفاده گردید. همچنین عبدالحسین میرزا فرمانفرما حکمران فارس دستور به بازسازی مینیاتورهای نقاشی شده در این بنا را صادر کرد. بنای ارگ ترکیبی از دو معماری مسکونی و نظامی است. بخش درونی ارگ با ایوانها و اتاقهای نقاشی شده، آبنماها و باغچه‌ها از ظرافت خاصی برخوردار است. سه ضلع شمال، جنوب و غرب هر یک دارای یک ایوان و شش اتاق مسکونی در دو طرف آن است. ضلع شرقی شامل حمام خصوصی و برخی امکانات خدماتی است.

The Arg of Karim Khan (Persian: ارگ کريمخاني ɑrge KɑrīmKHănɪ AKA Arge KarimKhani, Citadel of KarimKhan, KarimKhan Fortress) is a citadel located in the north-east of Shiraz. It was built as part of a complex during the Zand dynasty and is named after Karim Khan, and served as his living quarters. In shape it resembles a medieval fortress.Arg-e-Karim Khan was built in 1180 AH (1766-7). Karim Khan invited the best architects and artists of the time and bought the best materials from other cities and abroad for the construction of the citadel of Karim Khan, which was quickly constructed. During the Zand dynasty it was used by the king as living quarters. During the Qajar period it was used as the governor's seat.Prince Abdolhosein Mirza Farmanfarma, governor of Fars Province, ordered the miniatures in the citadel to be renovated.
تصاویر مربوط به ارگ کریمخان زند در شهر شیراز
معماری سنتی ایران. ارگ کریمخان زند در شیراز. ایران
معماری ایرانی، ارگ کریمخان زند در شیراز Iran
گچبری ایرانی، بناهای تاریخی ایران، ارگ کریمخان
جلسه سیاسی کریمخان زند با سران مملکت. مجسمه سازی ایرانی. ارگ کریمخان
ارگ کریمخان. جلسه سیاسی سران مملکت
نمایی از بادگیر اصلی ارگ تاریخی کریمخان زند در شیراز. عکس:مصطفی معراجی
تصویر: ارگ کریمخان در شیراز
نمایشگاه صنایع دستی ارگ کریمخان شیراز
پیرمرد کوزه گر، ارگ کریمخان در شیراز
تصاویر ارگ کریم خان زند در شیراز (بناهای تاریخی و اماکن دیدنی ایران)
عکس: مصطفی معراجی

ارسال به: Balatarin :: Donbaleh :: Mohandes :: Cloob :: Oyax :: Delicious :: Stumbleupon :: Friendfeed :: Twitter :: Facebook :: Greader :: Addthis to other :: Subscribe to Feed

تصاویر شهر شیراز (عکس های شیراز، شهری به قدمت ایران) Shiraz, Iran Photos

تصاویر شیراز، شهری به قدمت تاریخ
شیراز، شهری به قدمت و وسعت ایران!شیراز در مرکز استان فارس قرار دارد. شهری تاریخی که در دوره های بوییان و زندیه و صفاریان، پایتخت ایران زمین بوده است. نویسنده و باستان شناس معروف جان لیمبرت، (به نقل از دانشنامه فارسی ویکی پدیا) چنین جمع بندی می‌کند که هر چند تاریخنگاران اسلامی بر این عقیده هستند که شیراز در قرن اول هجری به توسط عبدالملک مروان بنیان نهاده‌شده‌است. اما باید نشانه‌هایی از سکونت پیش از اسلام در محل یا نزدیک شهر وجود داشته‌است که نام شهر را به آن داده‌است. خصوصا با توجه به اشاره‌ای که حمدالله مستوفی داشته‌است. مستوفی در نزهت‌القلوب (۷۴۰ ق) معتبرترین روایت را این می‌داند که شهر شیراز را محمد برادر حجاج ابن یوسف به زمان اسلام ساخت و تجدید امارتش کرد. حمدالله مستوفی روایت دیگری هم آورده‌است که تجدید بنا بر دست عم‌زادهٔ حجاج محمد بن قاسم بن ابی عقیل صورت پذیرفته‌است. آثار مکشوفه عیلامی (شامل یک سه پایه برنزی) مربوط به هزاره دوم پیش از میلاد در جنوب شرقی شیراز و تعدادی لوح‌های عیلامی مکشوفه در پارسه (تخت جمشید) به کارگاه‌های مهمی در تی/شی-را-ایز-ایز-ایش (تیرازیس یا شیرازیس) اشاره می‌کند که بی‌شک همان شیراز امروزی است. بناهای تاریخی متعدد و معروفی همچون مقبره خواجوی کرمانی، حافظ شیرازی، قبر سعدی شاعر شیرین سخن، باغ دلگشا، باغ ملک آباد، ارگ کریم، موزه فرش، موزه ایران شناسی، موزه ملت، تخت جمشید، بازار وکیل، مسجد وکیل، باغ ارم، باغ عفیف آباد، بند امیر، پاسارگاد، دریاچه پریشان، کاخ سروستان، کاخ اردشیر بابکان، کعبه زرتشت، نقش رجب، نقش رستم و .... در این شهر توریستی ایران قرار دارد.
بخوانید توضیحاتی جالب در ادامه به زبان انگلیسی از شهر شیراز، شهر شاعران و بزرگان


Shiraz is known as the poetic capital of Persia, because two of the greatest poets of the world, Hafez (1324-1391) and Sa'di (1209-1291), come from this city. Sa'di, the traveler saw a great part of the world before he finally settled in Shiraz, where he died. Hafez on the other hand, except for one very short journey, never even left his city.So it's logical we start our stay in Shiraz with a visit to their mausolea. At the mausoleum of Sa'di it is unnervingly quiet, the door is open but there's nobody there. We discover why when we arrive at the mausoleum of Hafez. Today, it happens to be Hafez Memorial Day and every Iranian who loves poetry has come here to commemorate the great poet while reading, reciting or listening to some of his poems.For us, this is a very strange experience. We can't imagine so many young people would come to a Vondel Day in Holland. Iranians must truly love their poetry. Our Iranian guide Shervin surprises us, he recites a beautiful poem of Sa'di, by heart.When it's almost dark, we go to the Shrine of Shah Cheragh. This is the tomb of Seyed Amir Ahmad, the brother of Imam Reza, the 8th Imam. The outside of the Shrine looks absolutely fabulous in the dark. The Shrine is a Holy Place and an important place for pilgrimage, but it is open to non-Muslims, as long as you ask permission first and under the condition that women wear a chador. We are even allowed to look inside, where a service is going on. We see a lot of grief come out, men throw themselves against the tomb, women are crying, and there are people praying everywhere. While at the same time a little boy is walking around serving tea. This service is something we have never seen in our lives, still a little bit shaken we leave for our hotel. The next morning, we go back to the Shrine, but it doesn't have the magic anymore it.


عکس از مقبره سعدی و شوریده، در شیراز

تندیس خواجوی کرمانی در ورودی شهر شیراز (کنار دروازه قرآن)


تصویر از باغ دلگشا در شیراز در حال ترمیم و بازسازی حمام وکیل، موزه فرش در شیراز
عکسی از موزه پارس در شیراز
بازارچه (ایوانی) قدیمی مربوط به دوره زندیه در شیراز (درحال تخریب)
مبله، تخت جمشید، نشان قدیمی و سمبلیک شیر در ایران باستان
تصویر: ایران، شهر شیراز، باغ ارم
عکسهای شیراز. عکس: دروازه قرآن (دروازه شیراز)
عکس از: مقبره حافظ، شاعر بلند آوازه ایرانی (سعی کردم کادرم متفاوت باشه، دیگه چقدر موفق بودم
قضاوت با دوستان) فتوبلاگ عکس مصطفی معراجی
Photographer: Mostafa meraji

ارسال به: Balatarin :: Donbaleh :: Mohandes :: Cloob :: Oyax :: Delicious :: Stumbleupon :: Friendfeed :: Twitter :: Facebook :: Greader :: Addthis to other :: Subscribe to Feed